De horizontale organisatievorm
| 
| 
Horizontale organisatiestructuren komen in aanmerking om een verdeling te maken op basis van functie, product, dienstverlening, geografische indeling en/of markt. Bedrijven die te maken hebben met een grote vaardigheid en routine, waar deskundigheid een belangrijke rol speelt, waar een snelle doorstroming van personeel de gewoonte is, waar een snelle probleem-oplossing gevraagd wordt of waar er korte communicatielijnen zijn, kiezen gewoonlijk voor een horizontale structuur.
De horizontale organisatiestructuur is ook een hiërarchische top-down structuur, maar met een brede eerstelijns niveau.
Medewerkers in horizontale organisatievormen zullen gemakkelijk afglijden naar eentonigheid, eenvormigheid en eenzijdigheid. Het worden allemaal specialisten in hun vakgebied en hebben daarbuiten weinig voeling met wat er reilt en zeilt. Binnen een horizontale organisatievorm moet je ook niet te veel rekenen op flexibiliteit. Iedereen is bezig met zijn ding.
Doordat de verantwoordelijke riskeert van té veel medewerkers onder zich te hebben, zit het gevaar er ook in dat coördinatieproblemen optreden. Een manager kan gelijktijdig tot zes personen begeleiden en coachen. Daarboven zullen gemakkelijker coördinatieproblemen optreden en zal de functie van de manager een bottle-neck probleem creëren: alle communicatie passeert langs de manager waardoor deze onder tijdsdruk komt te staan of ondoordacht beslissingen gaat nemen .
TIP: Beperk directe communicatielijnen tot maximum zes ondergeschikten
Nota: Eén van de weinige uitzonderingen op de 'zes man'-regel is de werking van operationele teams. Zo wordt in call centers één teamverantwoordelijke aangesteld per tien operators. Bij het leger bestaat de sectie (kleinste operationele eenheid) uit tien man.
Voeg deze pagina toe aan uw favoriete Social Bookmarking websites
| < Vorige | Volgende > |
|---|